آخايي‌ها

شورای محترم و بزرگترهای عزیز:

چگونه باید با آب دزد برخورد کنیم؟

تابستان شد و فصل آبیاری باغها و معضل همیشکی آب دزدی. باغ برای عده‌ای منبع درآمد است و برای بسیاری از آخایی‌ها یادگار پدران و ماحصل زحماتشان. هر بهار نوبت آبیاری طبق برنامه‌ای که اجدادمان بنا کرده‌اند تعیین و به اطلاع عموم می‌رسد. باغدار کار روزانه را تعطیل می‌کند، از خواب شب می‌زند و ساعاتی قبل از نوبت آبیاری مشغول مهیا کردن مسیر می‌شود. پس از اینکه با زحمت بسیار آب را به باغ رساند، آب قطع می‌شود. باغدار خسته و عصبانی مسیر جوب را می پیماید تا به آب دزد برسد و آب را پس بگیرد و به باغ برگرداند که به طور متوسط (با توجه به مصافت آب دزد و باغ) نیم ساعت طول می‌کشد. کار به همینجا ختم نمی‌شود! باغدار مجبور است در مسیر با فرصت طلبانی که "بِن او (1)" می گیرند هم مشاجره کند که آب باغش تمام نشده و هنوز نوبت آبیاری اوست. در نهایت باغدار که یک روز کاری و یا خواب شب را از دست داده، موفق به آبیاری نمی‌شود و تنها خستگی و عصبانیت برایش باقی می‌ماند و این پروسه هر بار تکرار می‌شود.
در این زمینه من تحقیقی در محل انجام دادم، آب دزدهای محل عده‌ی محدود و مشخصی هستند و در برخی آب دزدی موروثی است.
آب دزدها دو دسته اند:
دسته اول : یواشکی آب دزدی می‌کنند، معمولا کمی از آب را با لطایف الحیل به باغشان هدایت می‌کنند، هیچ ردی از آب دزد نمی‌بینی، فقط متوجه می‌شوی که فلانی آب را دزدیده و بعدا می‌گوید اصلن من متوجه نشدم، آب خودش به باغ من آمده، تازه خسارت هم زده! آنها دقیقا مانند یک جانور آب دزد (2) عمل می‌کنند.
دسته دوم: کسانیکه با وقاحت آب دزدی می‌کنند. فرار نمی‌کنند، می‌ایستند و معمولن این پاسخها را می‌دهند: تقصیر من نیست فلانی به من گفته آب را بگیرم. من فکر می‌کردم آب ول است. حالا 10 دقیقه آب را گرفته‌ام عذرخواهی می‌کنم (البته آنها بهتر می‌دانند که 10 دقیقه آب دزدی با توجه به آنچه گفته شد به معنای از دست رفتن کل نوبه آبیاری است.)
هیچ قانون مشخصی برای مقابله با آب دزد وجود ندارد، شورا، دهیاری، بخشداری، دادگاه،... حریف این افراد نیستند و تنها باغدار است که باید با دعوا و داد و فریاد از حق خود دفاع کند که البته این روش نیز فقط می‌تواند تاحدودی دزدی دزدان دسته اول را کمتر کند.
 برخورد با دزدان دسته دوم بسیار دشوار و پیچیده است، زیرا آنها سالهاست به آب دزدی مشغولند و به تجربه آموخته‌اند چگونه با باغدار خسته و عصبانی برخورد کنند. افزون بر اینکه آب دزدان نوع دوم عموما به دو پایگاه ویژه تکیه می‌زنند.
1.ریش سفیدی – میانگین سنی این افراد بالاتر از 60 سال است، برخی بزرگ فامیل خود هستند. بنابراین باغدار در معذوریت قرار می‌گیرد و اگر هم برخورد نامناسبی کند، با توجه به مظلوم نمایی آب دزد ممکن است مورد تعرض جوانترها فامیل آب دزد قرار گیرد.
2.پایگاه مذهبی- بسیاری از آب دزدان دسته دوم، از پایگاه مذهبی و به تبع آن اجتماعی برخوردارند، آنها در هیات‌ها مشارکت فعال دارند، صاحب تریبونند و قدرت بیان خوبی دارند و حتی پیش نماز هستند.
حال دو سوال اصلی وجود دارد؟
1.شورای محترم، آیا بهتر نیست قانون مشخصی برای مبارزه با آب دزدان تدوین شود و ضمانت اجرایی داشته باشد؟
2.مذهبیون و هیاتی‌های عزیز، آیا جرم آب دزدی توسط یک فرد معمولی در قیاس با یک ریش سفید با پایگاه مذهبی یکسان است؟ آیا فرد دوم علاوه بر آب، دین و باورها و اعتقادات جوانترها را نمی‌دزدد؟
3.به نظر شما با آب دزد چگونه باید برخورد کرد؟

(1): بِن او: پس از اتمام مدت آبیاری باغدار برخی با توجیه اینکه آب کم شده و دیگر به باغ نمی‌رسد و در مسیر جوی فرو می‌رود، اب را به باغ خود هدایت می‌کنند.
(2) : معنی کلمه آب دزد در فرهنگ لغت معین : "جانوری است قهوه‌ای رنگ با پای دندانه‌دار و تیز که زمین را سوراخ می‌کند و به ریشة گیاهان آسیب می‌رساند، خوراکش کرم ها و حشرات می‌باشد، بال‌های کوچکی هم دارد که می تواند کمی پرواز کند."

منبع: تلگرام آخایی ها https://telegram.me/joinchat/Bfubgj9KS06-t5qJJH46nQ